Stop agressie!
Op 14 juli kwam, op uitdrukkelijk verzoek van het gemeenschappelijk vakbondsfront ((ACOD Spoor/ACV-Transcom), de Paritaire Werkgroep Anti-Agressie in allerijl samen. Aanleiding: een golf van incidenten in juni die pijnlijk duidelijk maakt dat agressie tegenover spoorpersoneel geen uitzondering meer is, maar een structureel probleem.
Agressie hoort niet bij ons werk
Iedereen weet dat agressie een maatschappelijk fenomeen is, maar het bedrijf heeft de plicht zijn werknemers te beschermen. Dat betekent: preventieve acties, een snelle en zichtbare reactie wanneer het fout gaat, en maximale ondersteuning voor getroffen collega’s.
De zomer – met grotere reizigersstromen, groepen zonder reservatie en verhoogde spanningen – legt extra druk op het terrein. De incidenten van de voorbije weken tonen hoe acuut het probleem is.
Wat vroegen de vakbonden?
Het gemeenschappelijk front bracht getuigenissen van treinbegeleiders en andere collega’s die dagelijks geconfronteerd worden met intimidatie, bedreigingen en zelfs fysiek geweld. Elke agressie is er één te veel. Van het management eisen we een krachtige en consequente reactie.
De directie toonde cijfers die de toename van agressie bevestigen en wees probleemlijnen en -stations aan. Maar erkenning is niet genoeg – er moeten oplossingen komen.
Waar loopt het fout?
De vakbonden kaartten meerdere pijnpunten aan:
- Verminderde treinsamenstellingen, geen duidelijke affichage voor gereserveerde groepen, en plotselinge afschaffing van haltes bij vertragingen – vaak slecht gecommuniceerd. Dit leidt tot frustraties en spanningen. De directie belooft een analyse.
- Nieuwe tariefstructuur (vanaf oktober): afschaffing van zones, invoering van tijdslots, en het verbod op reisonderbreking. Vandaag is al 50% van de agressies gelinkt aan commerciële kwesties; deze wijzigingen dreigen het probleem te verergeren.
- Onbemande middelgrote stations, wat reizigers én personeel een gevoel van onveiligheid geeft. De directie beweert dat dit geen invloed heeft op agressie – een stelling die wij ten stelligste betwisten.
Onze voorstellen
Het vakbondsfront legde concrete maatregelen op tafel:
- Publieke sensibilisering via pers en affiches in treinen en stations: elke agressie zal vervolgd worden.
- Voorlichting in scholen en jeugdhuizen over de gevolgen van agressie, met directe betrokkenheid van treinbegeleiders.
- Meer Securail-aanwezigheid, zeker na 22 uur. Vandaag verdwijnen ze uit veel stations, terwijl de risico’s dan net toenemen.
Daarnaast drongen we aan op een betere samenwerking met de politie en bevestigde de directie dat veiligheid en agressiepreventie prioriteit hebben boven loutere ticketcontroles.
En nu?
We verlieten de vergadering met meer vragen dan antwoorden. Eén ding is duidelijk: dit dossier laat ons niet los. We roepen alle leden op om elke agressie te melden via het post-agressieformulier en steeds hun afgevaardigde of gewestelijk secretaris te contacteren.
Dit dossier blijft bovenaan onze agenda staan. Want één ding is zeker: agressie hoort niet op de trein, en al helemaal niet op de werkvloer.